ಯಕ್ಷ ಸಿಂಚನದ ನಿಷ್ಕಾಮ ಕರ್ಮ ಫಲ

ಅಂದು ಕಾರಣಾಂತರದಿಂದ ರಾತ್ರಿ ನಿದ್ದೆಗೆ ಜಾರುವಾಗ ಬಹಳ ತಡವಾಗಿಬಿಟ್ಟಿತು.  ಮಲಗುವ ಮೊದಲೊಮ್ಮೆ ಶವರ್ ಗೆ ತಲೆಕೊಟ್ಟು ಚುಟುಕು ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ಮಲಗುವ ಅಭ್ಯಾಸ ನನಗೆ. ಹಾಗೆ ಮೊಬೈಲ್ ನ್ನು ಹಾಸಿಗೆ ಪಕ್ಕದಲ್ಲೇ ಎಸೆದು, ಸ್ನಾನ ಪೂರೈಸಿದೆ. ನಂತರ ಮಲಗಿ ಇನ್ನೇನು ನಿದ್ದೆಗೆ ಜಾರಬೇಕು ಎನ್ನುವಾಗ ಮೊಬೈಲ್ ಕುಂಯ್ ಗುಟ್ಟಿ ಸುಮ್ಮನಾಯಿತು. ಅಷ್ಟೇ ಅನಾವಶ್ಯವಾಗಿ ಹುಳುವೊಂದು ಮೆದುಳನ್ನು ಹೊಕ್ಕ ಅನುಭವವಾಯಿತು. ಯಾವುದೋ ಸಂದೇಶದ ನಾದವದು.  ಏನಿರಬಹುದು?   ಕುತೂಹಲ ತಡೆಯದೆ ಮೊಬೈಲ್ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದು ಬೆಳಗಿಸಿ ನೋಡಿದೆ. ವಾಟ್ಸ್ ಆಪ್ ಗ್ರೂಪ್ ನ ಬಿಂದುವೊಂದು ಹೊಸ ಸಂದೇಶ ದಾಖಲಾಗಿರುವುದನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತಿತ್ತು.  ತೆರೆಯೋಣವೇ ಬೇಡವೇ ಎಂಬ ಸಂದಿಗ್ಧತೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದಷ್ಟು ಹೊತ್ತು ಕಳೆದು ಹೋಯಿತು ಅದರ ಬೆನ್ನಿಗೆ ಮತ್ತಷ್ಟು ಕುಂಯ್ ಗುಟ್ಟುವಿಕೆ ಜೋರಾದಾಗ  ಇನ್ನು ಈ ಹುಳು ನಿದ್ದೆಗೆ ತೊಂದರೆ ತರುತ್ತದೆ ಎಂದುಕೊಂಡು ತೆರೆದು ನೋಡಿದೆ.  ಯಕ್ಷಗಾನದ ಗ್ರೂಪ್ ನ  ಪುಟ ತೆರೆದುಕೊಂಡಿತು.  ಹಿರಿಯ ಭಾಗವತರೊಬ್ಬರ ಹೆಸರಿನೊಂದಿಗೆ ಯಕ್ಷಗಾನ ಪದವೊಂದು ಬಾಲವನ್ನು ಹರಡಿಸಿದಂತೆ ಕಂಡಿತು. ಅದನ್ನು ತಡವಿದಾಗ ಭಾಗವತರ ಮಧುರ ಧ್ವನಿಯೊಂದಿಗೆ ಹಾಡು ಅಲೆ ಅಲೆಯಾಗಿ  ಬಿತ್ತರಿಸುತ್ತಾ ಸಾಗಿತು. ಆದರೆ ಆ ಪದವನ್ನು  ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಹೊಸ ಸಂವೇದನೆ ಹುಟ್ಟಲೇ ಇಲ್ಲ. ಸಹಜವಾಗಿ ಹೊಸ ಯಕ್ಷಗಾನದ ಹಾಡು ಕೇಳುವಾಗ ಒಂದು ಕೂತೂಹಲದ ಅನುಭವ ಜತೆಯಲ್ಲೇ ಒಂದು ನವಿರುತನದ ಅನುಭವವೂ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಇಲ್ಲಿ ಅನುಭವದ ನವಿರುತನದ ಬದಲಿಗೆ ಹೊಸ ಚಿಂತನೆಯನ್ನು ಹುಟ್ಟುಹಾಕಿತು. 

ಯಾವುದೇ ಹೊಸತಾದ ಅಪರೂಪದ ಯಕ್ಷಗಾನದ ಪದಗಳು,  ಅಂದರೆ ಈವರೆಗೆ ಕೇಳದೇ ಇರುವಂಥಹುದು ಕೇಳಿದಾಗ ಮಧುರ ನಾದ ಕಿವಿಗೆ ಕೇಳಿದಂತೆ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲೂ ಆ ನಾದದ ತರಂಗಗಳು ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗುತ್ತದೆ. ಇಲ್ಲಿ ಆ ಅನುಭವ ಇಲ್ಲದೇ ಕೇವಲ ಒಂದು ಯಕ್ಷಗಾನದ ಝೇಂಕಾರವಷ್ಟೇ ಕೇಳಿದಂತಾಯಿತು. ಕಾರಣವಿಷ್ಟೆ...  ಅದಾಗಲೇ .ಆ ಮಧುರ ಅನುಭವ ನನ್ನ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಹಳೆಯದಾಗಿತ್ತು. ಯಾವುದೇ ಹಾಡನ್ನು ಕೇಳಿದಂತೆ ಮನಸ್ಸು ನನ್ನ ಸಂಗ್ರಹದ ಸುತ್ತ ಒಂದು ಪರ್ಯಟವನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲೇ ಸುತ್ತುತ್ತದೆ. ಒಂದೆರಡು ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಅನುಮಾನ ಬೆಳೆದು ಆಗಲೇ ಪರಿಹಾರವಾಗುವುದೂ ಇದೆ. ಆದರೆ ಇದು ಕೇಳಿದ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ  ಅದರ ಆಮೂಲಾಗ್ರ ವಿವರಗಳನ್ನು  ಮನಸ್ಸು ನೆನಪಿಗೆ ತಂದುದಾಯಿತು.

ಒಂದು ಬಹಳ ಹಳೆಯ ಕಾಲದ ತಾಳಮದ್ದಲೆಯೊಂದರ ಧ್ವನಿ ಮುದ್ರಣದಿಂದ ಕಿತ್ತು ಹರಡಿಸಿದ ಪದವದು. ವಾಸ್ತವದಲ್ಲಿ ಇಂತಹ ಪದಗಳ ಜಾಡು ಹಿಡಿದು ಅದರ ವಿವರಗಳನ್ನು ಗ್ರಹಿಸುವುದು ಬಹಳ ಕಠಿಣ. ಆದರೆ ಇಲ್ಲಿ  ಇದರ ಗ್ರಹಿಕೆ ಕಷ್ಟವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಯಾಕೆಂದರೆ ಅದನ್ನು ತತ್ರಾಂಶಕ್ಕೆ ಪರಿವರ್ತಿಸುವಲ್ಲಿ  ನಾನು ಪಟ್ಟ ಪರಿಶ್ರಮ ಆ ಅರೆನಿದ್ರಾಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲೂ ಅಂದಿನ ನೆನಪಿನ ಪುಟಗಳನ್ನು ತೆರೆದುಬಿಟ್ಟಿತು.

ಬಹಳ ಹಳೆಯ ಕಾಲದ ತಾಳಮದ್ದಲೆಯೊಂದರ ಧ್ವನಿ ಮುದ್ರಣದ ಕೆಲವು ಧ್ವನಿ ಸುರುಳಿ (ಕ್ಯಾಸೆಟ್) ಗಳನ್ನ ಮಿತ್ರರೊಬ್ಬರು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದರು. ಅದನ್ನು ತತ್ರಾಂಶ(MP3)  ರೂಪಕ್ಕೆ ಪರಿವರ್ತಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಸಂಗ್ರಹಿಸಿದ್ದೆ. ಬಹಳಷ್ಟು ಹಳೆಯದಾಗಿ ಬೂಸುರು ಮೆತ್ತಿಕೊಂಡ ಕ್ಯಾಸೆಟ್ ಸರಿಯಾಗಿ ತಿರುಗಿ ಜೀವತಳೆಯುವುದಕ್ಕೆ ಒಂದೆರಡು ದಿನದ ಶ್ರಮವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡಿತು. ಹಲವುಸಲ ಇಂತಹ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಸಹನೆಯೇ ಮೂಲ ಮಂತ್ರವಾಗಬೇಕು. ಸುತ್ತಿಕೊಂಡ ಸುರುಳಿಗೆ ಮೆತ್ತಿದ ಬೂಸುರನ್ನು ತೆಗೆದು ಅದನ್ನು ಪುನಃ ಸುಸ್ಥಿತಿಗೆ ತರುವಲ್ಲಿ ಅಪಾರವಾದ ಸಹನೆ ಪರಿಶ್ರಮದ ಅವಶ್ಯಕತೆ ಇರುತ್ತದೆ. ಜತೆಯಲ್ಲಿ ಮೊಳೆಯುವ ಕುತೂಹಲ ಇದನ್ನೆಲ್ಲವನ್ನು ಒದಗಿಸಬೇಕು.  ಒಂದು ಸಲ ಒಂದು ಧ್ವನಿ ಸುರುಳಿಯನ್ನು ಬಿಚ್ಚಿ ಶುಭ್ರಗೊಳಿಸುವ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ತೊಡಗಿಕೊಂಡರೆ ನಂತರ ಅದನ್ನು ಪೂರ್ಣ ಗೊಳಿಸಿ ಪುನಃ ಜೋಡಿಸುವವ ವರೆಗೆ ಬೇರೆ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ತೊಡಗುವ ಹಾಗಿಲ್ಲ. ಹಾಗಾಗಿ ಕುತೂಹಲಕ್ಕೆ ಸಾಯಂಕಾಲದ ಹೊತ್ತು ತೊಡಗಿದರೆ ರಾತ್ರಿ ಬಹಳ ಹೊತ್ತಿನವರೆಗೂ ಆ ಕೆಲಸ ಲಂಬಿಸುತ್ತದೆ.  ರಾತ್ರಿ ಹತ್ತು ಹನ್ನೊಂದರ ವೇಳೆಯಲ್ಲಿ  ಹಲವು ಸಲ ತುಂಡಾದ ಟೇಪ್ ನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದಾಗ ಆ ಇರುಳಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಮರುಳು ಬುದ್ದಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸುತ್ತದೆ. ಹಲವು ಸಲ ಮನೆಯವರು ಇದನ್ನೆಲ್ಲ ಕಂಡು ನನ್ನ ಹುಚ್ಚುತನಕ್ಕೆ ಮರುಗಿರಬೇಕು. ಬೇರೆ ಕೆಲಸ ಇಲ್ಲ ಇವರಿಗೆ ಅಂದು ಕೊಂಡಿರಬಹುದು.  ನನಗಾಗಿ ಮೌನಿಯಾಗುವವರು ಅವರು. ಆದರೆ ಮೌಲ್ಯ ಅರ್ಥವಾಗುವ ಸಂದರ್ಭಗಳೇ ಬೇರೆ.ಇ ಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಆದರೂ  ಹಲವು ಸಲ ಹೀಗೂ ಆಗುವುದುಂಟು.  ಎಲ್ಲವನ್ನು ಶುಭ್ರಗೊಳಿಸಿ ಸಜ್ಜುಗೊಳಿಸಿ  ಇನ್ನೇನು ಅಪರೂಪದ ಧ್ವನಿಯ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿರುವಾಗ  ಯಾವುದೋ  ಸಿನಿಮಾ ಹಾಡು ಬಂದುಬಿಡುತ್ತದೆ  ಅದನ್ನು  ಆ ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಕೇಳಿದಾಗ ಆಗುವ ಭ್ರಮನಿರಸನ ಹೇಳುವುದಕ್ಕಿಲ್ಲ.  ಇದೊಂದು ರೀತಿಯಾದರೆ,  ಅಧ್ಬುತವಾದ ಪದಗಳನ್ನೋ ಅರ್ಥಗಾರಿಕೆಯನ್ನೊ ಹಿಮ್ಮೇಳವಾದನವನ್ನೋ ಕೇಳಿ ಒಬ್ಬನೇ ಚಪ್ಪಾಳೆ ತಟ್ಟಿ ಕೇಕೆ ಹಾಕಿ ಕುಣಿದದ್ದು ಇದೆ.  ಇದು ಮರುಳು ಎಂದರೂ, ಹಾಗೆ ಅನ್ನಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದರಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸಂತೃಪ್ತಿ ಇರುತ್ತದೆ.

 ಪ್ರಸ್ತುತ ಈಗ ಕೇಳಿದ ಪದವನ್ನು ಹಲವು ಸಲ ಕೇಳಿದ ನೆನಪು ಇನ್ನೂ ಇದೆ. ಕ್ಯಾಸೆಟ್ ನಿಂದ ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ಗೆ ಏರಿಸಿದ ಮೇಲೆ ಅದನ್ನು ಮೊಬೈಲ್ ಗೆ ವರ್ಗಾಯಿಸಿ ಒಂದಷ್ಟು ಸಲ ಕೇಳಿದ ನಂತರವೇ ಆದಿನ ನಿದ್ದೆ ಹತ್ತುವುದು. ಈಗ ಈ ಪದ ಆ ನೆನಪನ್ನು ಮಾತ್ರವೇ ತಂದುಕೊಟ್ಟಿತು. ಪದವನ್ನು ಪುನಃ ಪುನರಾವರ್ತನೆಯಲ್ಲಿ ಕೇಳಿದೆ. ಅದಾಗಲೇ ಒಂದಷ್ಟು ಲೈಕುಗಳು ಥಾಂಕ್ಸ್ ಗಳು..ಜೈಕಾರ ಚಿಹ್ನೆಗಳು  ಆ ವಾಟ್ಸಪ್ ಸಂದೇಶಕ್ಕೆ ಉತ್ತರವಾಗಿ ಬಂದಾಗಿತ್ತು.  ಯೋಚಿಸಿದೆ ಶೇರ್ ಮಾಡಿದವರು ಮೀಸೆಯಲ್ಲಿ ಬೆರಳಾಡಿಸುತ್ತಿರಬಹುದೇ?  ಒಂದುಸಲ ನನ್ನ ಮೀಸೆಯಕೆಳಗೆ  ಮೆದುವಾಗಿ ನಗು ಹರಡಿತು. ಅಡುಗೆ ಮಾಡಿದ ಭಟ್ಟರು ಅಡುಗೆ ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿ ಹೊಗೆಯ ನಡುವೆ ಸೊಂಟದಲ್ಲಿ ಕೈ ಹಿಡಿದು ಮಾಡಿದ ಭಕ್ಷ್ಯದ ಮಧ್ಯೆ ಕೃತಾರ್ಥತೆಯಿಂದಲೋ ಜಂಭದಿಂದಲೋ ನಿಂತುಕೊಂಡಿದ್ದರೆ, ಹೊರಗೆ ಅದನ್ನು ಬಡಿಸುವವ ಆ ಭ್ಯಕ್ಷಗಳ ಮೇಲಿನ  ಲೈಕುಗಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಿರುತ್ತಾನೆ.  ಇದು ಸಹಜ.  ಆದರೂ ಜ್ಞಾನಿಯಾದವ ಆಡುಗೆ ಕೋಣೆಯತ್ತ ಒಂದು ದೃಷ್ಟಿ ಹರಿಸದೇ ಇರುವುದಿಲ್ಲ.  ಇಲ್ಲಿ ಜ್ಞಾನದ ಅರಿವಾಗುವುದು ಕತ್ತಲೆಯ ಕೊಣೆಯಲ್ಲಿ ಜ್ಯೋತಿ ಬೆಳಗಿದಾಗ ಮಾತ್ರವೇ   ಆಜ್ಞಾನ,  ಅರಿವಿಗೆ ಬರುತ್ತದೆ.

ಮಾಧ್ಯಮಗಳು ಅತಿಯಾದಂತೆ ಪ್ರಪಂಚ ಕಿರಿದಾಗುತ್ತಾ ಬರುತ್ತದೆ. ಪ್ರಪಂಚ ನಮ್ಮ ಅಂಗೈಯಲ್ಲಿ ಕಾಣುವಾಗ  ನಮ್ಮ ಅಂಗೈಯನ್ನು ಮಾತ್ರಾ ನಾವು ಕಾಣುವುದೇ ಇಲ್ಲ. ಅರ್ಥಾತ್ ನಮ್ಮ ಅಸ್ತಿತ್ವ ಕಾಣದಾಗಿ ಸದಾ ಕಂಪಿಸುತ್ತಿರುತ್ತದೆ.  ಇಲ್ಲಿ ಮಾಧ್ಯಮ ಬೆಳೆದ ಪರಿ ಗಾಬರಿ ಹುಟ್ಟಿಸಿದರೂ   ಕೆಲವು ಸಲ ತವಕದಿಂದ ಅವಲೋಕಿಸುವ ಹಾಗೆ ಮಾಡಿಬಿಡುತ್ತದೆ. ಯಕ್ಷಗಾನಕ್ಕೆ ಬಂದಾಗ  ಎಲ್ಲೋ ಅವ್ಯಕ್ತವಾಗಿ ಧ್ವನಿ ಸುರುಳಿಯ ಸುಳಿಯ ನಡುವೆ ಅವಿತಿದ್ದ  ಧ್ವನಿ ಯ ತರಂಗಗಳನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸಿ ಅದನ್ನು ಹರಿಯಬಿಟ್ಟಾಗಿದೆ. ಧ್ವನಿಗೆ ಕಿವಿಯಾಗುವಾಗ,  ಹಲವನ್ನು  ಕಂಡು ಕಾಣದಂತಹ ಜಾಣ ಕುರುಡು ಎನ್ನಬಹುದೋ  ಅಂತೂ ಕಣ್ಣು ಅರೆತೆರೆದ ನಯನವಾಗುತ್ತದೆ. ಇದು ಆ  ಧ್ವನಿಯ ಮಾಧುರ್ಯಕ್ಕೆ ವಶವಾಗಿ ಎನ್ನಬಹುದೇ? ಅನುಮಾನ.  ಎಲ್ಲವನ್ನು ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಬದಿಗೆ ಸರಿಸುವ ಶಕ್ತಿ ಆ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿರುತ್ತದೆ.

ಇಲ್ಲಿ ಅನಾಮಧೇಯವಾಗಿದ್ದು ಸ್ಮರಣೀಯವಾಗುವ ಹಲವು ಶಕ್ತಿಗಳಿರುತ್ತವೆ.  ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಯಕ್ಷಗಾನದ ಧ್ವನಿ ಸುರುಳಿಯಲ್ಲಿ ಭಾಗವತ ಮತ್ತು ಅರ್ಥಧಾರಿಗಳು ಬೇಗನೆ ಸ್ಮರಣೆಗೆ ಬಂದರೆ  ಇತರ ಹಿಮ್ಮೇಳಕಲಾವಿದರು ಅನಾಮಧೇಯರಾಗಿ ಉಳಿದುಬಿಡುತ್ತಾರೆ. ಈ ರೀತಿ ಅನಾಮಧೇಯವಾಗಿ ಉಳಿಯುವಾಗ ಆ ಧ್ವನಿ ಸುರುಳಿಯ ನಿರ್ಮಾಪಕನೂ ಅನಾಮಾಧೇಯನಾಗಿ ಬಿಡುತ್ತಾನೆ. ಹೀಗೆ ಅದರ ಯಶಸ್ಸಿಗೆ ಮೂಲಾಧಾರವಾದ ಶ್ರಮಜೀವಿಗಳು ಮತ್ತುಅ ಪ್ರತಿಭೆಗಳು ನಿರೀಕ್ಷಿತ ಮನ್ನಣೆಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವಾಗ ಅದನ್ನು ತತ್ರಾಂಶಕ್ಕೆ ಪರಿವರ್ತನೆಗೋಳಿಸಿದವರ ಶ್ರಮವು ನಿರರ್ಥಕ ಕಥೆಯನ್ನೇ ಹೇಳುತ್ತದೆ. ಎಲೆ ಮರೆಯ ಕಾಯಿಯನ್ನು ಅಜ್ಞಾತವಾಗಿರಿಸಿ ಹಣ್ಣಾಗಿಸಿ ರುಚಿನೋಡುವ ಮನೋಭಾವ ಇಂದು ನಿನ್ನೆಯದಲ್ಲ.  ಅದಕ್ಕೆ ಮೌಲ್ಯವನ್ನು ಅಂಗೀಕಾರವನ್ನು ನೀಡುವ ಮನೋಭಾವ ಬೆಳೆದುಬರಬೇಕು.  

ಆದರು ಎಲ್ಲೋ ನಶಿಸಿ ನಾಮಾವಶೇಷವಾಗಿ ಹೋಗಬಹುದಾಗಿದ್ದ ಯಕ್ಷಗಾನದ ಧ್ವನಿಮುದ್ರಣವನ್ನು ನೀರೆರೆದು ಚಿಗುರಿಸಿ ಜೀವ ಬರಿಸಿದ ಸಾರ್ಥಕತೆಯ ತೃಪ್ತಿ ಅದು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಮೀರಿಸಿಬಿಡುತ್ತದೆ. ಯಾರ ಕೃತಜ್ಜತೆಗೋ ಕಿರುನಗುವಿನ ಲೈಕ್ ಗಳಿಗೂ ಸರಿದೂಗಿಸಲಾಗದ ಅನಂತ ತೃಪ್ತಿಯದು. ಹೀಗೆ ಒಂದು ಸಲ ಒಂದು ಹಳತಾಗಿ ಧೂಳು ಹಿಡಿದು ಹೋದ ಧ್ವನಿ ಸುರುಳಿಯೊಂದು ಕೈಗೆ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಒಂದ ಷ್ಟು ವಿಶಿಷ್ಟ ಕ್ಯಾಸೆಟ್ ಗಳಲ್ಲಿ ಇದೊಂದು ಬಹಳ ಗಮನ ಸೆಳೆಯುತ್ತದೆ. ಹೊರ ಕವಚವಿಲ್ಲದ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಸ್ಪರ್ಶಿಸಲೂ  ಹಿಂಜರಿಕೆ ಮೂಡಿಸುವಷ್ಟು ಕೊಳೆಯನ್ನು ತುಂಬಿದ ಕ್ಯಾಸೆಟ್ ಅದು. ತನ್ನೊಳಗಿನ ಜೀವಸೆಲೆಯ ಧ್ವನಿಯ ಸೆಲೆಯನ್ನು ಬತ್ತಿಸಿ ಅದಾವಾಗ ಕೊನೆಯ ಬಾರಿ ಹಾಡಿತ್ತೋ ಅರಿಯದು. ಬಹುಶಃ ಕೆಲವು ದಶಕಗಳಷ್ಟಾದರೂ ವರ್ಷ ಸಂದಿರಬೇಕು. ಅಷ್ಟು ಜೀರ್ಣಾವಸ್ಠೆಯ ಅದನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದು ಕುತೂಹಲದಿಂದ ಒಂದು ಸಲ ಹಾಡಿಸಿದೆ. ಅದ್ಭುತ  ಸ್ವರಭಾರದ ಧ್ವನಿ ಒಂದು ಸಲ ಹೊರಹೊಮ್ಮಿತು.  ಅಷ್ಟೆ ಕೆಲವು ಘಳಿಗೆಯಲ್ಲೇ  ತನ್ನಿಂದಾಗದೂ ಎಂದು ಉಸಿರು ಗಟ್ಟಿ ಸುಮ್ಮನಾಯಿತು. ಮೆತ್ತಿದ ಧೂಳು, ಬೂಸುರು ಇನ್ನೇನೋ ಅದರ ಚಲನೆಯನ್ನು ಸಹಿಸಲಿಲ್ಲ ಕಾಣಬೇಕು. ಆಗ ಮನಸ್ಸಿನ ಕುತೂಹಲ ಹೆಚ್ಚಾಯಿತು. ಶಿಥಿಲವಾದ ಕ್ಯಾಸೆಟ್ ನ ಹೊರಕವಚವನ್ನು ತೆಗೆದೆ. ಧೂಳು ಹಿಡಿದು ದಪ್ಪಗಾದ ಧ್ವನಿ ಸುರುಳಿಯನ್ನು ಮೆದುವಾಗಿ ತಡವಿ ಸ್ವಚ್ಛಗೊಳಿಸಿದೆ. ಶಿಥಿಲವಾದ ಕವಚದ ಬದಲು ಬೇರೆ ಹೊಸತಾದ ಕವಚವನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ ಆತ್ಮ ಹೊಸ ಶರಿರವನ್ನು ಸೇರಿ ಮರುಜನ್ಮ ಪಡೆದಂತೆ ಕ್ಯಾಸೆಟ್ ಜೀವತಳೆದಾಗ   ನಿಟ್ಟುಸಿರೊಂದು ಬಂದು ಬಿಟ್ಟಿತು. ಆ ನಿಟ್ಟುಸಿರ  ಸಂತೃಪ್ತಿಯ ಭಾವ ಅಲ್ಲಿಯ ಯಕ್ಷಗಾನದ ಪದವನ್ನು ಕೇಳಿದಾಗ ತಾನೇ ತಾನಾಗಿ ಹರ್ಷೋದ್ಗಾರ ಪರಿವರ್ತನೆಯಾಯಿತು. ಹೀರೆ ರಾತ್ರಿ ಹತ್ತುಘಂಟೆಯ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಈ ರೋಮಾಂಚನವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತೇನೆ ಎಂದರೆ ಅದು ಎಂತಹ ಯಕ್ಷಗಾನದ ಮಾಧುರ್ಯವಾಗಿರಬಹುದು? ಹೌದು ಬಹಳ ಅದ್ಭುತವಾದ ಧ್ವನಿ ಸಿರಿಯದು. ಎಲ್ಲೊ ಆದ ಕರ್ಣಪರ್ವ   ತಾಳಮದ್ದಲೆಯ ಭಾಗವದು.  ಅ ಭಾಗವತ ವರೇಣ್ಯರ ಕಂಠ ಸಿರಿಯ ಆ ಮಧುರ ಅನುಭವ ಮರೆಯುವುದಕ್ಕೆ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.  ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಇಂತಹ ಪದಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದಾಗ ಅದನ್ನು ಒಂದು ಪದವಾಗಿ ತುಂಡರಿಸಿ  ಅಂತರ್ಜಾಲ ಮಿತ್ರರಿಗೆ ಹಂಚಿ ಸಂತಸ ಪಡುವುದು ಒಂದು ಅನುಭವ. ಆದರೆ ಅದನ್ನು ಅಂದು ಹಾಗೆ ಉಳಿಸಿ ಮರುದಿನ ಯಕ್ಷಚಿಂತನದ ಬ್ಲಾಗ್ ಗೆ ಏರಿಸಿದೆ.  ಬ್ಲಾಗ್ ತೆರೆಯಬೇಕೆಂದರೆ ಈ ಪದಗಲ ರಸಧಾರೆಯ ರಸವೃಷ್ಟಿಯಾಗಿಬಿಟ್ಟಿತು.  ಮಿತ್ರರೊಬ್ಬರು  ಅದೇ ಪದಗಳನ್ನು ಅದೇ ಭಾಗವತರಿಗೆ ಕೇಳಿಸಿ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಕೇಳೀದಾಗ ಸ್ವತಃ ಭಾಗವತರೇ ಆ ಸ್ವರವನ್ನು ಗುರುತಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಅನುಮಾನಿಸಿದರು. ಅಂತಹ ಅದ್ಭುತ ಸ್ವರ ಧಾರೆ ತನ್ನದೆಂದು ಅವರಿಗೆ ವಿಶ್ವಾಸವಿಲ್ಲ  ....!!! 

ಇಂತಹ ವಿಶಿಷ್ಟ ಧ್ವನಿ ಸುರುಳಿ ಇನ್ನಿಲ್ಲದೇ ಎಲ್ಲೋ ನಾಶವಾಗಿಬಿಡುತ್ತಿತ್ತು. ಅದಕ್ಕೆ ಮರುಜನ್ಮ ನೀಡಿದ ಈ ಕೈಗಳು ಧನ್ಯತೆಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದೆ ಎಂದರೆ ಅದು ಆತ್ಮ ತೃಪ್ತಿಯ ಸಂಕೇತವಲ್ಲವೇ? ಮನಸ್ಸು ಹೇಳುತ್ತಿರುತ್ತದೆ.  ಇಂದು ಎಲ್ಲಿಂದಲೋ ವಾಟ್ಸ ಪ್ ಗ್ರೂಪ್ ನಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿ ಕೇಳಿದಾಗ ಇಂತಹ ಅಜ್ಞಾತ ಅನಾಮಧೆಯ ಕರ್ಮಕ್ಕೆ ಕೃತಜ್ಞತೆಯನ್ನು ತೋರದೇ ಇರಬಹುದು. ಆದರೆ ಮರುಜೀವಗೊಂಡ ಅಧ್ವನಿ ಅವ್ಯಕ್ತವಾದ ಕೃತಜ್ಞತೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿ ಬಾರಿಯೂ ಸಲ್ಲಿಸಿದ ಅನುಭವವಾಗುತ್ತದೆ. .  ಆ ಅನುಭವ ಒಂದೇ ಸಾಕಲ್ಲವೇ? ಮತ್ತೂ ಒಂದು,  ಯಾವುದೇ ಕೃತಜ್ಞತೆಗೋ, ಅಥವಾ ಹೊಗಳಿಕೆಯನ್ನು ಪಡೆಯುವುದಕ್ಕೊ, ಇನ್ನಾವೂದೋ ಸ್ವಾರ್ಥಕ್ಕೆ ಅದನ್ನು ಮರುಜೀವಗೊಳಿಸಿದ್ದಲ್ಲ.    ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ಹೇಳಬೇಕೆಂದರೆ ಅದೊಂದು ಪರಿಪೂರ್ಣ ನಿಷ್ಕಾಮ ಕರ್ಮ.  ಹಾಗಾಗಿಯೇ ಹಲವು ಮಿತ್ರರು ಬಂದು ಕೇಳಿದಾಗ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಹಂಚಿಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ. ಬಹುಶಃ ಪಡೆದವರ ಮನೋಭಾವ  ಗುರುತಿಸುವಲ್ಲಿ ನಾನು ಸೋತಿರಬಹುದು. ಆದರೂ ನನ್ನ ನಿಷ್ಕಾಮ ಕರ್ಮದ ಗೆಲುವು ನಿಸ್ವಾರ್ಥ ಹೃದಯಕ್ಕೆ ಮಾತ್ರವೇ ಅರ್ಥವಾಗಬಹುದು.  ಹೀಗೆ ಯಾವುದೇ ಸ್ವಾರ್ಥವಿಲ್ಲದ ಒಂದು ಸೇವೆ ಮಾಡುವ ಅವಕಾಶ ಒದಗಿತಲ್ಲ ಎಂಬ ಆತ್ಮ ತೃಪ್ತಿ ಸದಾ ಆವರಿಸಿರುತ್ತದೆ.  ಇದೊಂದು “ಪರಿಪೂರ್ಣ ಯಕ್ಷ ಸಿಂಚನದ   ನಿಷ್ಕಾಮ ಕರ್ಮ ಫಲ”  ಎನ್ನುವುದಕ್ಕೆ ಯಾವುದೇ ಬಿಗುಮಾನದ ಹಂಗಿಲ್ಲ.

ಯಕ್ಷಗಾನಂ ಗೆಲ್ಗೆ.