ಬಾಲ್ಯದ ಆಟದ ಸ್ವಾರಸ್ಯಕರ ಘಟನೆಗಳು....

ಬಾಲ್ಯ ಎಂದರೆ ಅದೊಂದು ಅನಿರ್ವಚನಿಯ ಕಾಲ. ಮುಂದೇನೂ ಎಂಬ ಚಿಂತನೆಯನ್ನು ಹಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳದ ಕಾಲ. ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ಯಕ್ಷಗಾನ ಬಯಲಾಟ ಎಂದಾಗ ಕೇವಲ ಬಯಲಾಟ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ ಆಟದ ಹೊರಗಿನ ಕೆಲವು ಆಟಗಳು ಸ್ವಾರಸ್ಯಕರ ಘಟನೆಗಳು ಈಗ ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಾಗ ಅಹಾ ಬಾಲ್ಯವೆಷ್ಟು ಸುಂದರ ಅನ್ನಿಸಿಬಿಡುತ್ತದೆ. ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಪೋಕರಿ ಅನ್ನಿಸಿಕೊಂಡ ಹುಡುಗರೊಂದಿಗೆ ಆಟಕ್ಕೆ ಹೋಗುವುದೆಂದರೆ ಅದೊಂದು ವಿಶಿಷ್ಟ ಅನುಭವವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಿತ್ತು. ನನಗೂ ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ಹಲವು ಹುಡುಗುಬುದ್ದಿಯ ಸ್ನೇಹಿತರಿದ್ದರು. ಕೆಲವರ ಚೇಷ್ಟೆ ಆ ಚೇಷ್ಟೆಯೊಂದಿಗೆ ನಾನು ಸಹ ಒಂದು ಅಂಗ ಆಗುವಾಗ ನಾನು ಅನುಭವಿಸಿದ ಮನರಂಜನೆ (ಕೆಲವೆಲ್ಲ ತುಂಬಾ ಅತಿರೇಕ ಅಂತ ಈಗ ಅನ್ನಿಸುತ್ತದೆ.) ಯ ಅನುಭವ, ಆ ಸುಂದರ ಬಾಲ್ಯ ಅದೆಷ್ಟು ಸುಂದರ? ಅನ್ನಿಸಿಬಿಡುತ್ತದೆ. ಸಹವಾಸ ದೋಷವೋ ಅಥವಾ ಬಾಲಿಶ ಮನೋವಿಕಾರವೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ ಅಲ್ಪಸ್ವಲ್ಪ ಪೋಕರಿತನ ನನ್ನಲ್ಲೂ ಅಡಗಿತ್ತು.

ಒಂದು ಸಲ ನಮ್ಮ ಬಾಯರು ಸೊಸೈಟಿ ಬಳಿಯ ಆಟ.. ಆವಾಗಿನ ಆಟ ಎಂದರೆ ನಾವು ಒಂದು ತಿಂಗಳು ಮೊದಲು ಕ್ಯಾಲೆಂಡರ್ ನಲ್ಲಿ ಗುರುತು ಮಾಡಿ ದಿನ ಲೆಕ್ಕ ಹಾಕುವ , ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ದುಡ್ಡು ಒಟ್ಟು ಮಾಡಿ ಕಾಯುವ ಕಾಲ. ಡೇರೆ ಮೇಳದ ಆಟ ಎಂದರೆ ಕೇವಲ ನಮಗೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತಿದ್ದುದು ಎಂಟಾಣೆಗೆ ಲಭ್ಯವಾಗುವ ನೆಲ ಕ್ಲಾಸು ಮಾತ್ರ. ಅದರೂ ಅದರಲ್ಲಿರುವ ಮಜಾ ಈಗ ಹುಡುಕಿದರೂ ಸಿಗದು. ಹಾಗೆ ಬಾಯರು ಆಟಕ್ಕೆ ಕೆಲವು ಸಹವಾಸಿಗಳೊಂದಿಗೆ ನಾನು ಹೋದೆ.

ಆಟ ಆಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಕೆಲವರೆಲ್ಲ ಬಹಿರ್ದೆಶೆಗೆ ಹೋಗುವುದು ಸಾಮನ್ಯ. ಹಾಗೆ ಉಚ್ಚೆ ಹೊಯಿದು ..ಖಾರ ಹಚ್ಚಿದ ಕಡಲೆ.. ಮಸಾಲೆ ಕಡ್ಲೆ ಈಗ ನೆನಸಿದರೆ ಬಾಯಿಯಲ್ಲಿ ನೀರಾಡುತ್ತದೆ, ಹಾಗೆ ಖಾರ ಚರ್ಮ್ಬುರಿ ..ಇದೆಲ್ಲ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು ಒಳಬಂದು ತಿನ್ನುವುದು ರೂಢಿ. ಹೀಗೆ ಆದಿನ ನಾನು ನನ್ನ ಜತೆಗಿನ ಪೋಕರಿ ಪಟಾಲಂ ಎದ್ದು ನಿಧಾನಕ್ಕೆ ಟೆಂಟಿನ ಗೇಟ್ ಕೀಪರ್ ಕೊಟ್ಟ ಟಿಕೆಟ್ ತುಂಡನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೊರ ನಡೆದೆವು. ವಾಪಸು ಬರುವಾಗ ನಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಇದ್ದ ಪುಣ್ಯಾತ್ಮನಿಗೆ ವಿಚಿತ್ರವೊಂದು ಕಂಡಿತು. !!!! ಒಬ್ಬಾತ ನೆಲದಲ್ಲಿ ಟೆಕೆಟ್ ತೆಗೆದು ತೀರಾ ಹಿಂದೆ ನೆಲದಲ್ಲಿ ಮಲಗಿ ನಿದ್ದೆ ಹೋಗಿದ್ದ. ನಿದ್ದೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಪರಿ ಮಾತ್ರ ತುಂಬಾ ವಿಚಿತ್ರವಾಗಿತ್ತು. ಆತನ ಎರಡೂ ಕಾಲುಗಳು ಟೆಂಟಿನ ಹೊರ ಬಂದು ದೇಹದ ಅರ್ಧ ಬಾಗ ಟೆಂಟಿನ ಒಳಗೆ ಇತ್ತು.. ಮೊದಲೇ ಕಳ್ಳು ಕುಡಿದ ಮಂಗನಂತೆ ಇದ್ದ ಮಿತ್ರರಿಗೆ ಒಂದು ಚೇಷ್ಟೆ ಮಾಡುವ ಮನಸ್ಸಾಯಿತು. ಇಬ್ಬರೂ ಸೇರಿ ಮಲಗಿದಾತನ ಎರಡೂ ಕಾಲು ಹಿಡಿವಾಗ ನಂಗೆ ಮುಂದೆ ಆಗಬಹುದಾದ ಚೇಷ್ಟೆಯ ಅರಿವಾಗಿ ನಾನು ಹೆದರಿ ದೂರ ಓಡಿ ಹೋಗಿ ದೂರದಿಂದಲೇ ಗಮನಿಸುವವನಾದೆ. ಈ ಮಹಾ ಪೋಕರಿಗಳು ಮಲಗಿದಾತನ ಎರಡೂ ಕಾಲು ಹಿಡಿದು ಆತನ ಪೂರ್ಣ ದೇಹವನ್ನು ಹೊರಗೆ ಎಳೆದು ಹಾಕಿ ಒಂದೇ ಒಂದು ಓಟ ಅಲ್ಲಿಂದ ಓಡಿದ ಪರಿ ಅದೆಂತು ಬಣ್ಣಿಸಲಿ? ಅಲ್ಲೇ ಇದ್ದ ನಾನು ನಗಲೂ ಆಗದೆ ನಗು ತಡೆಯಲೂ ಆಗದೆ ನಿಂತು ನೋಡುತ್ತಾ ಇದ್ದೆ. ಆ ವ್ಯಕ್ತಿ ನಿದ್ದೆ ಬಿಟ್ಟು ಎಚ್ಚರವಾಗಿ ಕಣ್ಣು ಹೊಸಕಿ ನೋಡ್ತಾನೆ ಇವರು ದೂರ ಕಣ್ಮರೆಯಾಗಿ ಹೋಗಿದ್ದರು..!!! ಈತ ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಟೆಂಟಿನ ಹೊರಗಡೆ ಬಿದ್ದಿದ್ದ..!!! ಎದ್ದು ಪುನಃ ಒಳ ಹೋಗಲು ಗೇಟ್ ಹತ್ತಿರ ಬಂದ್ರೆ ಗೇಟ್ ಕೀಪರ್ ಟಿಕೆಟ್ ಇಲ್ಲದ ಈತನನ್ನು ಬಿಡುವುದಕ್ಕೆ ತಕರಾರು ಮಾಡಿದ. ಈ ಘಟನೆ ನಂಗೆ ಈಗಲೂ ನೆನಸಿ ನಗು ಬರುವುದಿದೆ. ಮತ್ತು ಆ ಚೇಷ್ಟೆಗೆ ಬಲಿಯಾದ ಆವ್ಯಕ್ತಿ ಯಾರೋ ಅವನಬಗ್ಗೆ ಈಗಲೂ ಅಯ್ಯೋ ಪಾಪ ಅನ್ನಿಸುವುದಿದೆ . ಏನಿದ್ದರೂ ಇದು ಮನರಂಜನೆಯಾದರೂ ನಿಜಕ್ಕೂ ನಾವು ಎಸಗಿದ ಪ್ರಮಾದದ ಅರಿವು ಈವಾಗ ಆಗುತ್ತಿದೆ.

ಆವಾಗ ಆಟಕ್ಕೆ ಹೋದರೆ ಹಲವು ತಂಟೆ ಮಾದುವುದರಲ್ಲ ನಮ್ಮ ಅರ್ಧ ಮನರಂಜನೆ ಆಗುತ್ತಿತ್ತು. ನೆಲದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತವರು ಕೆಲವರು ಚಳಿಗೆ ಟೆಂಟಿನ ತರ್ಪಾಲಿಗೆ ಬೆನ್ನು ಒತ್ತಿ ಕೂರುತ್ತಿದ್ದರು. ನಾವು ಹೊರಗಿಂದ ಹೋಗಿ ಅಂಥವರ ಬೆನ್ನಿಗೆ ಟೆಂಟ್ ಹೊರಗಿಂದ ಜೋರಾಗಿ ಗುದ್ದುತ್ತಿದ್ದೆವು.ಇದೊಂದು ವಿಚಿತ್ರ ಹವ್ಯಾಸವಗಿದ್ದು ಕೆಲವುಸಲ ಸಿಕ್ಕಿಬಿಳುವುದರಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪದಿಂದಲೇ ಬಚಾವು ಆದ ಘಟನೆಗಳು ಎಷ್ಟೋ.

ನಾನು ಮಂಗಳೂರಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ಸಮಯ. ಉರ್ವಸ್ಟೋರು ನಾವು ಆಟ ನೋಡುವ ಪ್ರಧಾನ ಕೇಂದ್ರ. ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಕಟೀಲು ಮೇಳದ ಬಯಲಾಟ ಇಲ್ಲೇ ನೋಡಿದ್ದು. ನೆಲದಲ್ಲಿ ಕೂತು ಮೈಯೆಲ್ಲಾ ಧೂಳು ಮೆತ್ತಿಕೊಂಡು ಮರುದಿನ ಬೆಳಗ್ಗೆ ಮನೆಗೆ ಹೋದಾಗ ಹೊಲದಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದಂತೆ ನಮ್ಮ ಅವಸ್ಥೆ ಯಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಹಾಗೆ ಒಂದು ದಿನ ನೆಲದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಆಟ ನೋಡುವಾಗ ನಮ್ಮ ಕೈ ಸುಮ್ಮನಿರಬೇಕೆ.. ನಮ್ಮೆದುರು ನಿದ್ದೆ ಹೋದವರಿಗೆ ಕೀಟಲೆ ಕೊಡುವ ಒಂದು ಮೋಜು. ಕಡಲೆ ಕಟ್ಟಿ ತಂದ ಕಾಗದ ವನ್ನು ಗುಂಡೇ ಮಾಡಿ ಮುಂದೆ ಮಲಗಿದವನ ಚಡ್ಡಿಗೆ ಉದ್ದ ದಾರ ಮಾಡಿ ಕಟ್ಟಿ ಸಂತಸ ಪಡುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಒಂದು ಸಲ ನಮ್ಮ ಹಿಂದೆ ಇದ್ದ ಮುದುಕನೊಬ್ಬ ಬೇಡ ಬೇಡ ಅಂತ ಸಾರಿ ಹೇಳಿದರೂ ಅವನಿಗೆ ಗೊತ್ತಾಗದೆ ಎದುರಿಗೆ ಮಲಗಿದವನ ಚಡ್ಡಿಗೆ ಕಟ್ಟಿಯೇ ಬಿಟ್ಟೆವು. ಬೆಳಗ್ಗೆ ನಾವು ಆಟ ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗುವಾಗ ನಮ್ಮೊಂದಿಗಿದ್ದ ಹುಡುಗನೊಬ್ಬನ ಬಟ್ಟೆಗೆ ಆ ಮುದುಕ ತಿಳಿಯದಂತೆ ತಾಂಬೂಲ ಲೇಪಿಸಿ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದ..!!!

ಒಂದು ಸಲ ನಮ್ಮೂರಿನ ಬಳಿಯ ಊರು ಸರಿ ನೆನಪಿಲ್ಲ ಆದರೆ ಅತ್ಯಂತ ಸ್ವಾರಸ್ಯಕರ ಘಟನೆ. ಬಯಲಾಟ ಊರ ಪರವೂರ ಕಲಾವಿದರ ಸಮ್ಮಿಲನದಿಂದ ನಡೆಯುತ್ತಾ ಇತ್ತು. ಹತ್ತಿರದ ಯಾರೋ ಮನೆಯ ಅಂಗಳವೇ ಅಂದಿನ ಚೌಕಿ. ಸಾಧಾರಣ ಜನ ಜಾತ್ರೆಯೇ ನೆರೆದಿತ್ತು. ಉತ್ಕಟವಾಗಿ ಪ್ರೇಕ್ಷಕರು ಯಕ್ಷಗಾನದಲ್ಲಿ ತಲ್ಲೀನ ವಾಗಿದ್ದ ಸಮಯ ಸಭೆಯ ಒಂದು ಮೂಲೆಯಿಂದ ಹುಡುಗನೊಬ್ಬ ಕಿಟಾರನೆ ಕಿರಿಚಿದ. ನಾವು ಕುಳಿತಲ್ಲಿಂದ ಕೆಲವೇ ಅಡಿಗಳ ದೂರದಲ್ಲಿ ಕಿರುಚಿವಿಕೆ ಒಂದೇ ಸಲಕ್ಕೆ ಉದ್ವೇಗವನ್ನು ಉಂಟು ಮಾಡಿತು. ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಗುಜು ಗುಜು.. " ಎಂಚಿನ ದನಾಂಡ್? " ಎಂಬ ಉದ್ಗಾರ ಬೇರೆ.. ಹುಡುಗ ಕಿರುಚುತ್ತ ಎದ್ದು ಲಾಗ ಹಾಕಿದ . ಆ ಬಾಲಕನ ಬಳಿ ಇದ್ದ ವ್ಯಕ್ತಿ , ಸಣ್ಣ ಹಾವೊಂದು ಬಾಲಕ ಕುಳಿತಲ್ಲಿಂದ ಓಡಿದ್ದನ್ನು ನೋಡಿ. "ಉಚ್ಚು ... ಮಾರಾಯರೇ..ಮುಜಲಿಯೇ ಅದುಪ್ಪು " ಆ ಸಣ್ಣ ಹಾವು ಜೀವ ಭಯದಿಂದ ಸರಿಯುತ್ತ ಹತ್ತಿರವೆ ನೆಲದಲ್ಲಿ ಮಲಗಿದ್ದ ವ್ಯಕಿಯ ಪಂಚೆಯೊಳಗೆ ನುಗ್ಗಬೇಕೆ.? ಅಷ್ಟಾದರೂ ಆ ವ್ಯಕ್ತಿ ಜೋರಾಗಿ ನಿದ್ದೆಯಲ್ಲೇ ಇದ್ದ .. !!! ಕೊನೆಗೆ ಒಬ್ಬ ಆತನನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸಿ ನಿಲ್ಲಿಸಿ " ಉಚ್ಚು ಪೋಗ್ಗುದುಂಡು ಮಾರಾಯರೇ..!!!" ಅಂತ ಒಬ್ಬ ಬೊಬ್ಬಿಟ್ಟ.. ಆ ವ್ಯಕ್ತಿ ಅರ್ಧ ನಿದ್ದೆಯಲ್ಲೇ ತಡಬಡಾಯಿಸಿ ಪುಂಡು ವೇಷ ದಿಗಿನ ಹಾಕಿದ್ದು ಇನ್ನೂ ನೆನಪಿದೆ.

ಹೀಗೆ ಹಲವು ಘಟನೆಗಳು ಮರೆಯದ ನೆನಪಿನ ಬೀಜವನ್ನು ಮನದಾಳದಲ್ಲಿ ಬಿತ್ತಿವೆ.